
5.02
Dit is (niet) de evolutietheorie van de troost
Aya Sabi & Dounia Mahammed
We spreken vaak over intergenerationeel trauma, maar wat geven we nog meer door? Waarom hebben we intergenerationaliteit enkel tot het trauma beperkt? Als pijn kan blijven hangen, kan troost dat dan niet ook?
Is één leven genoeg om weer heel te zijn? Ja. In de intieme monoloog Dit is (niet) de evolutietheorie van de troost, geïnspireerd door de roman Half Leven van Aya Sabi, verkent Shams – gespeeld door Dounia Mahammed – de erfenis van pijn, heling en weerbaarheid. We volgen haar terwijl ze kritisch reflecteert over de grote vragen, maar ook terwijl ze – heel eenvoudig – een sjaal koopt. We moeten aan de pijn raken, maar gaan ook verder. Intergenerationele troost: een overerfbaar gevoel van veiligheid en vertrouwen.
‘Wat troost, is bij de pijn durven te blijven, er ruimte voor maken.’
"Die gedoseerde manier van spreken, voorzichtig, tastend, resoneert onverwacht met wat zich op scène ontvouwt. Soms is dosering geen tekort, maar een vorm van zorg. Zachtheid verschijnt hier niet als oplossing, maar als houding, als vorm van verzet."
“We moeten ons meer omringen met wat ons veiligheid geeft.”
05.02.26
- 20u30
On tour
-
theater arsenaal, Mechelen
27.02.26
- 20u15 -
Theater Malpertuis, Tielt
07.03.26
-
KVS, Brussel
03.10.26
spel Dounia Mahammed tekst Aya Sabi en Dounia Mahammed muziek DJ Missawi licht Brice Léonard, Jef Boonen, Dounia Mahammed techniek Hannes Dereere, Christoph Donse dramaturgie Esther Severi scenografie Dounia Mahammed productie Monty coproductie NTGent en Arenberg met dank aan Elien Vervondel Foto's Lucinde Wahlen voor Arenberg

