5.02
Dit is (niet) de evolutietheorie van de troost
Aya Sabi & Dounia Mahammed
We praten vaak over intergenerationeel trauma, maar waarom beperken we ons daartoe? Als pijn zich door generaties heen in ons lichaam nestelt, kunnen troost, veerkracht en heling dat dan ook? Intergenerationele troost zoekt naar hoe we verbondenheid, herstel en veiligheid kunnen doorgeven.
In een meeslepende monoloog die verder bouwt op de gelauwerde roman Half Leven van Aya Sabi kruisen intimiteit en het universele. Terwijl het personage Shams reflecteert, lacht en —heel eenvoudig— een sjaal koopt, ontvouwt zich een verhaal over heling. Want aan de pijn raken is nodig, maar verder gaan evenzeer.
‘Wat troost, is bij de pijn durven te blijven, er ruimte voor maken.’
"Die gedoseerde manier van spreken, voorzichtig, tastend, resoneert onverwacht met wat zich op scène ontvouwt. Soms is dosering geen tekort, maar een vorm van zorg. Zachtheid verschijnt hier niet als oplossing, maar als houding, als vorm van verzet."
“We moeten ons meer omringen met wat ons veiligheid geeft.”
05.02.26
- 20u30
On tour
-
KVS, Brussel
03.10.26
De Brakke Grond, Amsterdam
02.04.26
De Brakke Grond, Amsterdam
03.04.26
Gravenhof, Hoboken
16.04.27
spel Dounia Mahammed tekst Aya Sabi en Dounia Mahammed muziek DJ Missawi licht Brice Léonard, Jef Boonen, Dounia Mahammed techniek Hannes Dereere, Christoph Donse dramaturgie Esther Severi scenografie Dounia Mahammed productie Monty coproductie NTGent en Arenberg met dank aan Elien Vervondel Foto's Lucinde Wahlen voor Arenberg
Ook interessant
6 februari
Like the full moon says
Bérengère Bodin & Ivan Fatjo
- 20:30
- voorstelling
- language no problem
